{"id":1830,"date":"2015-04-10T07:18:20","date_gmt":"2015-04-10T07:18:20","guid":{"rendered":"https:\/\/bkpdefunts.smainternational.info\/?p=1830"},"modified":"2015-04-10T07:18:20","modified_gmt":"2015-04-10T07:18:20","slug":"le-pere-jan-doeswijk","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.defunts.smainternational.site\/?p=1830","title":{"rendered":"Le P\u00e8re Jan DOESWIJK"},"content":{"rendered":"<p><strong>Soci\u00e9t\u00e9 des Missions Africaines \u2013Province de Hollande<\/strong><\/p>\n<table style=\"height: 17px; width: 1038px;\">\n<tbody>\n<tr>\n<td><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\" size-full wp-image-1829\" src=\"https:\/\/www.defunts.smainternational.site\/wp-content\/uploads\/2015\/04\/DOESWIJK_Jan.jpg\" alt=\"DOESWIJK Jan\" width=\"113\" height=\"141\" \/><\/td>\n<td>n\u00e9 le 10 f\u00e9vrier 1904 \u00e0 Hoofddorp<br \/>dans le dioc\u00e8se de Haarlem, Hollande<br \/>membre de la SMA le 28 juillet 1929<br \/>pr\u00eatre le 17 d\u00e9cembre 1932<br \/>d\u00e9c\u00e9d\u00e9 le 20 mai 1989<\/td>\n<td>\n<p>1933-1973 missionnaire en Basse Volta<br \/>Dzelukope, Kete Krachi,&nbsp;<br \/>Teteman, Lolobi<br \/>1973-1989 Oosterbeek, retir\u00e9<\/p>\n<p>d\u00e9c\u00e9d\u00e9 \u00e0 Arnhem, Hollande, le 20 mai 1989,<br \/>\u00e0 l&rsquo;\u00e2ge de 85 ans<\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n<p>Pater Jan DOESWIJK (1904 &#8211; 1989)<\/p>\n<p>Afkomst.<\/p>\n<p>Joannes Doeswijk, zoon van Quirinus Laurentius Doeswijk en Theresia Maria Jansen, werd geboren te Hoofddorp, gemeente Haarlemmermeer, op 10 februa\u00acri 1904 en daags erna gedoopt in de parochiekerk van de H. Joannes de Doper. Hij had meerdere broers en zus\u00acters, vanwie zijn broer Anton, later gemeente-ambte\u00acnaar in Noordwijkerhout, ook oud-student van Cadier en Keer was.<\/p>\n<p>Opleiding.<\/p>\n<p>Jan bezocht de lagere school te Noordwijkerhout van 1911 tot 1917. In 1921 kwam hij als student naar Cadier en Keer. Moge\u00aclijk heeft hij in de tussenliggende jaren te Lisse, waar zijn ouders toen woonden, of in omliggende plaatsen, in de tuinbouw gewerkt. In 1927 ging Jan naar Chanly in Belgi\u00eb voor de phi\u00aclosophie en daar werd hij, op 28 juli 1929, door eedaflegging lid van de Soci\u00ebteit. De bemerkingen waren: geen briljant verstand of buitengewoon geheugen, maar gezond boerenverstand en een praktische geest: \u00ab\u00a0il r\u00e9ussit gr\u00e2ce \u00e0 un travail con\u00acstant\u00a0\u00bb.<\/p>\n<p>In 1929 opende de S.M.A. het grootseminarie &lsquo;Ore Place&rsquo; te Has\u00actings en begonnen Jan en zijn klasgenoten daar de studie van de theologie. Op 17 december 1932 is hij door Mgr. P. Amigo tot priester gewijd.<\/p>\n<p>Missionaris.<\/p>\n<p>Op 29 september 1933 vertrok pater Jan Doeswijk als missiona\u00acris naar het vicariaat van de Beneden Volta. Na aankomst werd hij benoemd bij pater Sloots te Dzelukope als leraar aan het kleinsemina\u00acrie. Na een jaar werd hij benoemd voor de meest noordelijke statie van het vicariataat, de missie van Kete Krachi, waar hij op 20 november 1934 aankwam. Hij begon daar als kapelaan, doch reeds in januari 1936 werd Jan over\u00acste van deze verafgelegen missiepost. Assistent-priesters kwamen en gingen, Jan bleef! Twee keer ging hij op vakantie naar Neder\u00acland, in 1938 voor de eerste keer, en opnieuw na de oorlog in 1947. Tot juni 1951 is hij op deze moeilijke post gebleven. Levend van wat het land daar voort\u00acbracht, diende Jan daar God en de mensen, zette zich in voor kerk en school, voor zover dit laatste binnen de beperkte ruimte van de wetgeving moge\u00aclijk was. Kete Krachi hoorde namelijk administratief bij de N.T.&rsquo;s (the Northern Territories), wat niet tot de Goudkust kolonie behoorde, doch een protectoraat was onder brits be\u00acheer. Bij\u00aczonder onderwijs van allerlei geloofsgemeenschappen was hier niet toegestaan. Daarom heeft Jan zich ook wel eens voor het bestuur in Tamale moeten verantwoorden. Daarbij moest hij nog leven met de kritiek van sommige collega&rsquo;s, die niet op de hoogte waren van de restrictieve maatregelen en meenden dat Jan actiever, i.e. expansiever, moest zijn in zijn werk, vooral met betrekking tot het openen van dorpsschooltjes.<\/p>\n<p>Jan Doeswijk had zijn eigen boerderij en ging, zelfs in de nacht, met plaatselijke jagers het tro\u00acpisch oer\u00acwoud in om te jagen. Hij had een internaatje en moest deze jongens ook aan het eten houden. Hij obser\u00acveerde het dagelijks leven van de mensen, leefde met hen mee en noteerde zijn ervaringen in zijn dag\u00acboek, dat hij getrouw bijhield. \u00ab\u00a0Zeventien jaar Kete Kra\u00acchi\u00a0\u00bb was de titel van zijn verhaal, dat toentertijd in maande\u00aclijkse bijdragen ver\u00acscheen in het missietijdschrift &lsquo;Afrika Ont\u00acwaakt&rsquo;. Er zullen weinig missionarissen zijn, die zich boven-dien zo intens in de Kerk\u00acvaders verdiept hebben als Jan.<\/p>\n<p>In juni 1951 volgde een overplaatsing naar Teteman, dat hier\u00acmee geopend werd als hoofdstatie. Veel moest nog worden opge\u00acbouwd. Bijna zestien jaar is hij pastoor geweest van deze missie, gelegen op een hoge heuvel. Regelmatig moest hij hiervan afdalen om de, bij dit district behorende, buitensta\u00acties te bezoeken. Doch na terugkeer moest de steile heuvel weer beklommen worden. Meerdere keren heeft hij de bouw-paters van het bisdom voor bepaalde tijd bij hem gehad, want in zo&rsquo;n nieuwe statie moest veel gebouwd worden.<\/p>\n<p>Tijdens zijn vakantie in 1967 werd hij voor onderzoek en behandeling opgenomen in het St. Franciskus ziekenhuis te Rotterdam. Er werden verschillende kwaaltjes geconstateerd: te hoge bloeddruk, lichte leverfunctiestoornis, filaria-infec\u00actie en kalabarzwellingen. Eindelijk ontving hij van de Memisa in mei 1968 zijn &lsquo;Passport of Health&rsquo;: er bestond geen medisch bezwaar meer voor terugkeer naar de tropen. Hij vertrok nog dezelfde maand en werd benoemd tot overste van het seminarie te Lolobi. Intussen had Jan zich, in de loop der jaren, ook aardig verdiept in gezondheidsproblemen, met als gevolg dat hij diverse ziektesymptomen ook geregeld in zijn eigen li\u00acchaam meende waar te nemen.<\/p>\n<p>Vijf jaar is hij nog overste geweest te Lolobi, terwijl Wim van Frankenhuijsen directeur van het college was. Jan gaf o.a. geestelijke lezing aan de studenten. Over zijn werkzaamheden schreef hij:<br \/> \u00ab\u00a0Na jarenlang actieve arbeid is het goed me nu een poosje met het spirituele bezig te houden. Ik heb ampel tijd om dat goed voor te bereiden. De tijd die over is gebruik ik voor wat huishoudelijke bezigheden als de boerderij, tuinen, zorg voor brandhout voor het college, het nalopen van de arbeiders en verder doe ik nog een van mijn oude buitenstaties van Teteman\u00a0\u00bb.<br \/>Het duurde dus niet lang of Jan had ook hier zijn var\u00ackensfok\u00ackerij. Zodra hij 65 jaar werd, deed hij een beroep op het S.M.A.- bestuur om hier\u00acvoor een gedeelte van zijn AOW te mogen gebrui\u00acken.<\/p>\n<p>In december 1972 vierde hij zijn 40-jarig priesterjubileum en besloot een punt te zetten achter zijn actief missionarisle\u00acven. In mei 1973 kwam hij definitief terug naar Nederland. <br \/>Na een vakantie bij zijn familie, kwam hij naar Oosterbeek om daar in huize Tafelberg zijn oude dag door te brengen. Tijdens zijn eerste jaar daar werd de Tafelberg erkend als een kloos\u00acterbe\u00acjaardenoord, waardoor adequate verzorging voor de bejaar\u00acden mogelijk werd. Jarenlang heeft hij nog in redelijke ge\u00aczond\u00acheid van zijn oude dag mogen genieten. Hij had jaren van missie-ervaring en was een goede causeur!. Als zodanig kon hij zijn bijdrage leveren aan het communiteitsleven. Maar geleide\u00aclijk aan namen de kwaaltjes van de oudedag toe en begonnen zijn krachten af te nemen.<\/p>\n<p>Gestorven.<\/p>\n<p>Toen de afgevaardigden voor de algemene vergadering uit Nijme\u00acgen op 4 april 1989 afscheid kwamen nemen, zei Jan:<br \/> \u00ab\u00a0Ik ga dood! Ik ben er klaar voor!\u00a0\u00bb<br \/>Twee dagen ervoor had hij het &lsquo;s nachts erg benauwd gekregen en had hij overste Kees Priems uit bed gebeld, die hem die nacht heeft bediend. De dokter constateerde vocht achter de longen en een slechte nierfunctie. Jan werd opgenomen in het St. Elisa\u00acbeth Gasthuis te Arnhem, waar hij zich bevond toen de bestuurs\u00acdelegatie uit Rome terugkwam op 16 mei. Ze bezochten hem in het ziekenhuis en er was sprake van opname in verpleeg-huis Berch\u00acmanianum te Nijmegen.<\/p>\n<p>Op vrijdag 19 mei belde het ziekenhuis of Jan het week-end niet naar de Tafelberg kon komen, om dit eens uit te proberen. Dit was onmogelijk omdat daar niet voldoende verplegend perso\u00acneel aanwezig was. Zaterdagmorgen 20 mei 1989 belde het zie\u00acken\u00achuis opnieuw, dat Jan in de vroege ochtend rustig was overleden. Later bleek dat de diens-tdoende verpleegster hem &lsquo;s morgens om 6.30 uur dood op bed had gevonden. Hij werd 85 jaar oud.<\/p>\n<p>Op woensdag 24 mei vond te Cadier en Keer de plechtige uit\u00acvaartdienst plaats, waarin Arjen Rijpkema voorging. Vanuit Duitsland was Dr. Prah, afkomstig uit Kete Krachi, aanwe\u00aczig. Ook Fr. Cletus Egbi, een inlandse priester uit het Keta bisdom en op dat moment op bezoek in Nederland, woonde de dienst bij. Jan werd bij zijn collega&rsquo;s op het kerkhof nabij het missie\u00achuis begraven.<\/p>\n<p>In zijn origineel priv\u00e9 testament van 18 februari 1974 schreef hij:<br \/> \u00ab\u00a0Now at my retirement from active service, I have to repeat that the only things, strictly my own, are my sins which I can hardly bequeath to anybody;<br \/> for the rest I have nothing which I also did not receive.<\/p>\n<p>Now, I found that, through the efforts of my Sisters, I still have a certain amount on my account.<br \/> This, I do not want to spend on myself. It sounds odd that a retired missionary should own money and it does embarrass me. Although I have to admit that, by nature, I have always been proud and prone to some sort of avarice or selfishness,- in fact infected a bit by all the capi\u00actal sins -, I do not wish to finish my earthly pilgrimage thus shamefully and decide as follows:<br \/>1. &#8211; My soul belongs to God.<br \/>2. &#8211; My body to mother earth.<br \/>3. &#8211; The money &#8230;.. (een vastgesteld bedrag naar het Keta bisdom, een klein legaatje naar een nicht &lsquo;as a reward for her help to me &#8230;.; <br \/> &#8211; the rest I leave to the discre\u00action of my superiors to decide how to spend it.<br \/> &#8211; To my Sisters and Brothers a big kiss.<br \/> &#8211; To my Confraters I say \u00ab\u00a0Au revoir\u00a0\u00bb and, please, remem\u00acber the bones of poor old Jones!\u00a0\u00bb.<\/p>\n<p>Bronnen:<br \/>&#8211; Archief nederl. provincie S.M.A., Cadier en Keer.<br \/>&#8211; J. van Brakel: 100 jaar S.M.A. in Nederland, pg. 58.<br \/>&#8211; Arjen Rijpkema in &lsquo;Onze Krant&rsquo; nr. 81, sept. 1989.<br \/>&#8211; KMM &#8211; Nijmegen: missieverhalen, pg. 80<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Soci\u00e9t\u00e9 des Missions Africaines \u2013Province de Hollande n\u00e9 le 10 f\u00e9vrier 1904 \u00e0 Hoofddorpdans le dioc\u00e8se de Haarlem, Hollandemembre de la SMA le 28 juillet 1929pr\u00eatre le 17 d\u00e9cembre&#8230;<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1829,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-1830","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-necrologe-sma"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.defunts.smainternational.site\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1830","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.defunts.smainternational.site\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.defunts.smainternational.site\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.defunts.smainternational.site\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.defunts.smainternational.site\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1830"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.defunts.smainternational.site\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1830\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.defunts.smainternational.site\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/1829"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.defunts.smainternational.site\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1830"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.defunts.smainternational.site\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1830"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.defunts.smainternational.site\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1830"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}