{"id":634,"date":"2015-01-12T10:03:19","date_gmt":"2015-01-12T10:03:19","guid":{"rendered":"https:\/\/bkpdefunts.smainternational.info\/?p=634"},"modified":"2015-01-12T10:03:19","modified_gmt":"2015-01-12T10:03:19","slug":"le-pere-emmanuel-kennis","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.defunts.smainternational.site\/?p=634","title":{"rendered":"Le P\u00e8re Emmanuel KENNIS"},"content":{"rendered":"

Soci\u00e9t\u00e9 des Missions Africaines \u2013Province de Hollande<\/strong><\/p>\n\n\n\n
\"Kennis<\/td>\nn\u00e9 le 19 d\u00e9cembre 1894 \u00e0 s-Hertogenbosch
dans le dioc\u00e8se de ‘s-Hertogenbosch, Hollande
membre de la SMA le 7 juillet 1917
pr\u00eatre le 13 juillet 1919
d\u00e9c\u00e9d\u00e9 le 1er f\u00e9vrier 1982<\/td>\n		\n

1919-1920 Cadier en Keer, professeur<\/p>\n

1920-1921 missionnaire au Dahomey
1921-1937 missionnaire au Togo
1937-1947 conseiller g\u00e9n\u00e9ral
1948-1950 Oosterbeek, sup\u00e9rieur
1950-1969 missionnaire au Togo
1969-1982 Cadier en Keer, retir\u00e9<\/p>\n

d\u00e9c\u00e9d\u00e9 \u00e0 Maastricht, Hollande, le 1er f\u00e9vrier 1982,
\u00e0 l’\u00e2ge de 87 ans<\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pater Emmanuel KENNIS (1894 – 1982)<\/p>\n

Afkomst.<\/p>\n

Emmanuel Franciscus Marie Kennis, zoon van Herman Kennis (+ 21.06.1947) en Johanna Boeren, werd geboren te ‘s Hertogen\u00acbosch op 19 december 1894. In latere jaren had hij zijn thuis\u00ackomen bij zijn broer in Den Haag.<\/p>\n

Opleiding.<\/p>\n

Na de lagere school in Den Bosch, ging Emmanuel, in 1909, naar het missie-college te Cadier en Keer. In 1914 ging hij naar Lyon voor zijn hogere studies: twee jaar philosophie en drie jaar theologie. Op 7 juli 1917 werd hij, door eedaflegging, lid van de Soci\u00ebteit en op 13 juli 1919 werden hij en zijn zes klasgenoten, waaronder de nederlander Jan Sevriens, te Lyon
priester gewijd. Bijna overal staat vermeld dat dit geschiedde door de algemene overste Mgr. Duret (zie + 24.08.1964 Jan Sevriens). Mgr. Strebler vermeldt dat ze gewijd zijn door Mgr. Cuaz van de ‘Missions Etrang\u00e8res de Paris’, oud-apostolisch vicaris van Laos in Indochina, toen rustend te Lyon. P\u00e8re Douau vermeldt dat Mgr. Duret die zomer, wegens ziekte, niet aan de algemene vergadering kon deelnemen.<\/p>\n

Missionaris.<\/p>\n

Pater Kennis werd benoemd voor het missie-college van Cadier en Keer, waar hij een jaar leraar is geweest in de ‘sixi\u00ac\u00e8me’ (laagste klas) en toen vervangen werd door Jan van Heese\u00acwijk. Hij werd benoemd voor de missie in het \u00acfranse mandaatge\u00acbied van het voormalige duitse Togo, waar 8 franse S.M.A.-missiona\u00acrissen het missiegebied overgenomen hadden, nadat eind 1917 de duitse S.V.D.-missionarissen, 44 in getal, gedepor\u00acteerd waren.
Op 20 december 1920 kwam pater Kennis aan en werd geplaatst te Anecho en later te Lom\u00e9, de enigste twee plaatsen met reside\u00acrende priesters. Tot 1937 heeft pater Kennis pionierswerk verricht in Togo. Reeds in januari 1922 vertrok hij met p\u00e8re Hebting vanuit Lom\u00e9, om het 169 km hogerop gelegen Atakpam\u00e9 te heropenen.<\/p>\n

In maart 1923 vroeg Mgr. Cessou aan pater Kennis, die zich intussen al een klein ‘Fordje’ aangeschaft had, om hem met zijn auto naar het nog veel noordelijker gelegen Sokod\u00e9 te brengen. Daar hield de weg op en zijn Mgr. Cessou en pater Emmanuel Kennis verder het binnenland ingetrokken, te voet, te paard of gedragen in een hangmat, naar gelang de mogelijkhe\u00acden, tot aan Lama-Kara, Niamtougou en Siou. Daarna werd pater Kennis overste van het Atak\u00acpam\u00e9- en Akpos\u00acso-dis\u00actrict.<\/p>\n

In 1925 ging Mgr. Cessou naar Rome voor zijn eerste ‘ad limi\u00acna’ bezoek en om tevens zijn vijfjaarlijkse rapport uit te brengen. Hij nam pater Kennis mee om kardinaal van Rossum, prefect van de Propaganda, duidelijk te informeren over de situatie van noordelijk Togo. In 1926 schreef prefect van Rossum om haast te maken met het missioneringswerk onder de Cabrais.<\/p>\n

In 1929 ging Mgr. Cessou met zijn vertrouweling Emmanuel Kennis naar Sokod\u00e9, huurde daar op 19 januari een bergplaats van het handelshuis J.B. Ollivant, en liet pater Kennis achter als eerste overste van Sokod\u00e9. In 1930 werd hij direc\u00acteur van de ambachtsschool te Lom\u00e9.<\/p>\n

Na zijn terugkeer van vakantie in februari 1933 nam de bis\u00acschop hem mee naar het land van de Bassari. Ook hier moest een nieuwe missie geopend worden. Van de gouverneur kreeg pater Kennis toe\u00acstemming om tijdelijk te wonen in een regeringsge\u00acbouw\u00actje (‘la case de passage – government resthouse’), totdat hij, vanaf 17.03.1934, vanuit een voorlopig onderdak op het mis\u00acsieland de verdere bouw kon begeleiden. Hij deed verder van alles: eerst natuurlijk de bouw van een missiehuis, waarvan de centrale hal voorlopig als kerkruimte dienst deed. Verder begon hij een apotheekje en kreeg hiervoor permissie, dank zij zijn internationale Rode Kruis diploma; richtte een voetbal\u00acclub op; vertaalde, met de hulp van een catechist, de cate\u00acchismus en de gebruikelijke gebeden in de taal van de Bassari; plantte fruitbomen en begon een groentetuin. Hij opende een buitenstatie te Kabou, verkende de verdere omgeving en ging tot Mango, Dapango en Kand\u00e9.<\/p>\n

De Konkombas lagen dwars, reeds in de duitse tijd, en nu op\u00acnieuw. Met luitenant Massu en een franse arts, heeft pater Kennis, in 1935 – 1936, dorpen in het Konkombagebied bezocht en getracht betere betrekkingen met deze mensen te krijgen. Zieken werden ver-zorgd en een schooltje werd geopend. Een blijvende vriendschap ontstond tussen de missionaris en de latere generaal Massu.<\/p>\n

Hierna begon hij met de bouw van een echt kerkgebouw te Bassa\u00acri, dat hij inzegende op 18 juli 1973. Op 18 mei van dat\u00aczelfde jaar was het noordelijk deel van Togo afgescheiden van Lom\u00e9 als de zelf\u00acstandige prefectuur van Sokod\u00e9, met p\u00e8re Joseph Stre\u00acbler als eerste prefect. Kort hierna vertrok pater Kennis naar Europa. Per kabel had hij een telegram ontvangen uit Lyon, dat hij gekozen was als raadslid van de algemene overste namens de nederlandse provincie. Hij scheepte in te Lom\u00e9 op 8 augustus 1937, op weg naar europa, hiermee voor\u00aclopig afscheid nemend van zijn geliefde Bassari.<\/p>\n

Voor het eerst sinds de oprichting van de Soci\u00eb\u00acteit was de nieuwgekozen algemene overste geen Frans\u00acman, doch een Ier. De zetel van bestuur werd verplaatst van Lyon naar Rome.<\/p>\n

De nederlandse provincie wilde pater Kennis graag hebben als overste van het seminarie te Hastings om eenheid te bevorderen tussen de afdelingen philos\u00acophie en theologie. Vanuit Hastings schreef pater Kennis, op 20 maart 1938, aan provinciaal ten Have:
\u00ab\u00a0Na enige weken correspondentie met de H.E. pater Gen. Overste, is de beslissing genomen geen verandering te brengen in de door de algemene raad uitgebrachte verkie\u00aczingen en benoemingen.
Ik blijf dus Conseiller G\u00e9n\u00e9ral en blijf tot uwe disposi\u00actie zolang de Gen. Overste dit zal goedvinden\u00a0\u00bb.
In juni 1939 kreeg hij bericht van de provinciaal, dat een plaatsvervanger voor hem was gevonden in de persoon van pater Jochem Boumans. Wegens het uitbreken van de oorlog is deze echter nooit als overste te Hastings geweest.<\/p>\n

Na de vakantie in 1939 vertrok pater Kennis naar het genera\u00aclaat in Rome. In novem\u00acber 1942 liet de algemene overste hem teruggaan naar Togo, waar hij van harte welkom was, want alle jonge franse pries\u00acters waren gemobili\u00acseerd. Hij ging terug naar Bassari.<\/p>\n

Per schrijven van 1 sep\u00actember 1944 benoemde de alge\u00acmene over\u00acste hem als zijn persoon-lijke verte\u00acgenwoordiger en verzocht hem een of\u00acficieel visita\u00actiebezoek af te leggen in alle missies van de Soci\u00ebteit in west-afrika.
\u00ab\u00a0En date du 30 ao\u00fbt 1944, la sacr\u00e9e Congr\u00e9gation de la propaganda a conc\u00e9d\u00e9 (prot. n. 1113\/44) au T.R.P. Sup\u00e9ri\u00aceur G\u00e9n\u00e9ral la facult\u00e9 de nommer pour la dur\u00e9e de la guerre, un D\u00e9l\u00e9gu\u00e9 pour l’Afrique Occidentale, jouissant de ses pleins pouvoirs et des pleins pouvoirs de tous les provinciaux de la Soci\u00e9t\u00e9, afin de r\u00e9gler sur place avec les Chefs de Mission, tous les cas qui sont normalement du ressort du Sup\u00e9rieur G\u00e9n\u00e9ral et des provinciaux\u00a0\u00bb.<\/p>\n

Pater Kennis vestigde zich in de ‘Ec\u00f4le professionelle de Lom\u00e9’. Kort hierna stierf zijn bisschop, Mgr. Cessou van Lom\u00e9. Mgr. Herman van Keta was nog op de begrafenis, doch maakte het ook niet goed.<\/p>\n

Op 15 maart kreeg Keta onverwachts bezoek van pater Emmanuel Kennis: de vertegen-woordiger (‘plenipotentiary’) van de alge\u00acmene overste. Hij kwam op de motor met pater Hombergen. Toen werd besloten dat Mgr. Herman met de eerstvolgen\u00acde gelegenheid naar Europa zou ver\u00actrekken en zijn ontslag zou gaan indienen.
Mgr. Herman krabbelde een nota:
\u00ab\u00a0Dear Father Kennis,
Kindly say in all central stations that at once after the blessing of the Holy Oils I shall go to Lom\u00e9 to prepare to go to France by order of Fr. Kennis, of several doc-tors and officers. I am at the end of my strength and half deaf. + A. Herman\u00a0\u00bb.<\/p>\n

Volgens Fr. Verheugd’s versie (zie + 26.02.1979 J.Verheugd) had Mgr. Herman hem benoemd tot vicaris, doch na enige dagen had pater Kennis vanuit Kpandu bericht gestuurd aan de bis\u00acschop dat vele paters daar niet mee instemden. Hierop werd Theo Veldboer benoemd als pro-vicar.<\/p>\n

In 1946 keerde hij terug naar Rome. Daar kwam in 1947 tijdens de algemene vergadering een eind aan zijn mandaat als raads\u00aclid. Door de nederlandse provincie werd hij toen benoemd tot overste van het nieuw aangekochte huis de Tafelberg te Ooster\u00acbeek. Na twee jaar kreeg hij permissie terug te keren naar zijn missie in Togo.<\/p>\n

Na een kort verblijf te Mango, werd hij belast met het dis\u00actrict van Lama-Kara, waar hij een kerkje bouwde, dat juist op tijd klaar was voor de priesterwijding van de tweede inlandse priester uit Togo-Noord. Voordat hij in 1956 op vakantie ging, werd pater Kennis door de Gouverneur van het land onderschei\u00acden met ‘la Croix de Chevalier de la L\u00e9gion d’ Honneur’. In 1950 was hij al benoemd tot ‘Cheva\u00aclier de l’Etoile Noir du Benin’.<\/p>\n

Na zijn vakantie werd hij in 1957 opnieuw benoemd tot direc\u00acteur van de ‘Ec\u00f4le Professionelle de Lom\u00e9’. In 1961 werd hij benoemd om Afagnan te openen als hoofdstatie, want in datzelf\u00acde jaar zouden de broeders van de H. Johannes de Deo uit Milaan in die plaats een ziekenhuis openen. In 1964 werd hij belast met de vorming van de inlandse novicen van de zusters van O.L. Vrouw van de Apostelen te Agou en tevens met de oprichting van een tweede parochie in die plaats.<\/p>\n

In 1969 was pater Kennis 50 jaar priester en hij had het grootste deel hiervan in Afrika doorgebracht. Met gevoel voor presenta\u00actie nam hij nu op grootse wijze afscheid van zijn missi\u00aco\u00acnair werk in Togo. Er was een plechtige hoogmis in de kathedraal van Lom\u00e9 met pontificale assistentie, en een groot\u00acse receptie met alle kerkelijke en burgerlijke autoriteiten. Na de reeds ontvangen franse onderscheidingen en de, in 1966 ontvangen, Togolese onderschei\u00acding ‘Offi\u00accier de l’Ordre du Mono’, kon de rege\u00acring van zijn eigen geboor\u00acteland toch moei\u00aclijk achterblij\u00acven. Jean Riberol\u00acles, consul van Nederland in Togo, deelde pater Kennis bij deze gelegenheid mee, dat konin\u00acgin Juliana hem benoemd had tot ‘Rid\u00acder in de orde van Oranje Nassau’.
Statig en waardig nam deze rijzige figuur, toch al reeds op jaren, aan deze plechtigheden deel, zichtbaar genietend.<\/p>\n

Na wat vakantie nam hij op 24 november 1969 zijn intrek in het missiehuis te Cadier en Keer. Daar heeft hij nog zijn diaman\u00acten feest mogen vieren. Daar ook heeft hij nog jarenlang, ‘s mid\u00acdags voor het eten en in roulatie bij hem, met Pierre Knops en Huub Lehaen, een borreltje gedronken, nagenietend van hun missionaire arbeid.<\/p>\n

De jaren begonnen, ten slotte, te tellen. Hij begon te sukke\u00aclen met zijn gezondheid en de gevol\u00acgen van zijn suiker\u00acziekte werden zichtbaar. Zijn tenen begonnen af te sterven. Hij moest opgenomen worden in het zieken\u00achuis te Maastricht, waar zelfs nog een been geamputeerd werd. Op 1 februa\u00acri 1982 is hij daar gestorven, 87 jaar oud.<\/p>\n

Op vrijdag 5 februari 1982 werd afscheid van hem genomen tijdens een plechtige Eucharistieviering in de kapel van het missiehuis te Cadier en Keer, waarin Wim Ruikes, student in Hastings toen deze ‘gentleman-regent’ daar overste was, het verdere leven van deze ‘woudloper – missionaris’ schilderde en op eigen wijze afscheid nam met de klassieke uitroep: anima christiana vale. Hierna vond de begrafenis plaats op het nabijgelegen kerkhof voor missionarissen.<\/p>\n

Bronnen:
– Archief Nederlandse provincie S.M.A., Cadier en Keer.
– Pr\u00e9sence chretienne (bimensuel togolais): 15.05.1966 en 01.06.1969.
– Emm. Kennis: ‘En pays Kabrais’ in ‘L’Echo des Missions Africaines de Lyon’, juni 1924, pg. 109-114.
– In memoriam in ‘Onze Krant’, nr.51, maart 1982.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Soci\u00e9t\u00e9 des Missions Africaines \u2013Province de Hollande n\u00e9 le 19 d\u00e9cembre 1894 \u00e0 s-Hertogenboschdans le dioc\u00e8se de ‘s-Hertogenbosch, Hollandemembre de la SMA le 7 juillet 1917pr\u00eatre le 13 juillet…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":633,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-634","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-necrologe-sma"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.defunts.smainternational.site\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/634","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.defunts.smainternational.site\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.defunts.smainternational.site\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.defunts.smainternational.site\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.defunts.smainternational.site\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=634"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.defunts.smainternational.site\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/634\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.defunts.smainternational.site\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/633"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.defunts.smainternational.site\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=634"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.defunts.smainternational.site\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=634"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.defunts.smainternational.site\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=634"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}